„Опен-АИ“ тврди дека ВИ-агентите решиле децении стар математички проблем

Aмериканската компанија „Опен-АИ“ (OpenAI) објави дека нивната најнова технологија за вештачка интелигенција го решила „проблемот на постоењето и глаткоста на решенијата на равенките Навиер-Стокс“ – еден од седумте таканаречени „милениумски“ математички проблеми.

Ова е еден од збирот нерешени математички прашања за коишто Институтот за математика „Клеј“ понуди награда од милион долари во 2000 година. Денес, само тој еден од тие проблеми, според наводите, е решен. Равенките Навиер-Стокс го опишуваат движењето на флуидите, вклучувајќи ја водата и воздухот, а се користат и во метеорологијата за временска прогноза. Теоретскиот проблем се занимава со прашањето за колапсот на математичкиот модел под одредени услови. Според тврдењата на „Опен-АИ“, нивниот нов модел што сè уште не е достапен за јавноста, точно ги дефинирал таквите услови за само 88 часа.

Задачата е решена со помош на 10.000 синхронизирани системи, наречени ВИ-агенти, користејќи напредно учење со засилување и „Лин (Lean)“ програмскиот јазик, којшто се користи за формална верификација на математички докази.

Дали вештачкоинтелигентните агенти го решија проблемот? Истражувачите на компанијата велат дека научниците дејствувале како посредници во пренесувањето на клучните идеи меѓу различните групи агенти. Публикацијата претставува најзначаен показател за влијанието на ВИ врз повисоката математика, што предизвикува поделени реакции во научната заедница.

Теренс Тао, професор на УКЛА – Универзитетот во Калифорнија, Лос Анџелес, САД, и добитник на Филдсовиот медал, предупредува дека автоматизираното решавање на сложени проблеми може да го ослабне човековото разбирање на областа бидејќи образовниот процес што ги придружува долгорочните независни истражувања е изгубен.

„Опен-АИ“ објави и труд со целосен доказ за да можат независните математичари да го анализираат и потврдат. И покрај неговиот успех, во експертските кругови е забележано дека решението на математичката сингуларност во равенките не подразбира никакви отстапувања во физичката реалност, како што се спонтани нарушувања во однесувањето на водата.